Kąt pracy cięgien jest jednym z najważniejszych parametrów wpływających na dopuszczalne obciążenie robocze zawiesia łańcuchowego. Ten sam łańcuch może przenosić różne obciążenia zależnie od liczby cięgien, sposobu zaczepienia oraz ich odchylenia od pionu.
Im szerzej rozchodzą się cięgna, tym większe siły działają w każdym z nich. W efekcie maleje DOR całego zestawu, mimo że masa podnoszonego elementu pozostaje bez zmian. Z tego powodu przy wyborze zawiesia łańcuchowego nie wystarczy sprawdzić średnicy łańcucha i liczby cięgien. Trzeba także przeanalizować geometrię całego układu.
W tym poradniku wyjaśniamy, jak kąt cięgien wpływa na udźwig zawiesia łańcuchowego, jak prawidłowo interpretować wartości podawane w tabelach DOR oraz dlaczego nie należy przekraczać dopuszczalnego kąta pracy.
Dlaczego kąt cięgien wpływa na udźwig zawiesia?
Podczas podnoszenia ładunku każde cięgno przenosi określoną siłę. Gdy zawiesie pracuje w układzie zbliżonym do pionowego, większa część tej siły działa w kierunku podnoszenia.
Jeżeli punkty zaczepienia znajdują się daleko od siebie, a cięgna są stosunkowo krótkie, zaczynają rozchodzić się szerzej. Wraz ze wzrostem ich odchylenia od pionu zwiększa się siła rozciągająca działająca w każdym odcinku łańcucha.
Większy kąt powoduje również wzrost sił poziomych działających na:
- punkty zaczepienia ładunku,
- haki i ogniwa końcowe,
- samą konstrukcję podnoszonego elementu,
- ogniwo główne i pozostałe komponenty zestawu.
Dlatego zawiesie pracujące pod większym kątem ma niższe dopuszczalne obciążenie robocze niż ten sam zestaw używany przy cięgnach ustawionych bliżej pionu.
Kąt odchylenia od pionu a pełny kąt rozwarcia
Jednym z najczęstszych błędów podczas odczytywania tabel udźwigu jest pomylenie kąta pojedynczego cięgna z pełnym kątem pomiędzy dwoma cięgnami.
W dokumentacji można spotkać dwa sposoby opisywania geometrii zawiesia:
- kąt odchylenia pojedynczego cięgna od pionu,
- pełny kąt rozwarcia pomiędzy dwoma cięgnami.
Jeżeli dwa symetryczne cięgna odchylają się od pionu po 30°, pełny kąt między nimi wynosi 60°. Nie oznacza to jednak, że w tabeli należy automatycznie wybrać zakres obejmujący 60°. Najpierw trzeba sprawdzić, w jaki sposób producent oznaczył kąt na schemacie.
| Kąt pojedynczego cięgna od pionu | Pełny kąt pomiędzy dwoma symetrycznymi cięgnami | Znaczenie dla zawiesia |
|---|---|---|
| 15° | 30° | Cięgna pracują blisko pionu |
| 30° | 60° | Umiarkowane rozwarcie układu |
| 45° | 90° | Wyraźny wzrost obciążenia cięgien |
| 60° | 120° | Granica dopuszczalnego kąta dla zawiesi opisanych przez EFMETAL |
Przy korzystaniu z tabeli DOR zawsze należy kierować się schematem dołączonym do konkretnego zestawienia, a nie wyłącznie samą liczbą stopni.
Jak zmienia się DOR wraz ze wzrostem kąta?
Tabele zawiesi wielocięgnowych najczęściej dzielą wartości DOR na przedziały odpowiadające różnym zakresom odchylenia cięgien. Na stronie EFMETAL można znaleźć zestawienia dla zawiesi łańcuchowych klasy 8 i 10.
Typowy podział obejmuje:
- kąt odchylenia od 0° do 45°,
- kąt odchylenia powyżej 45° do 60°.
Wartość podana dla zakresu do 45° jest wyższa niż DOR przypisany do zakresu 45–60°. Wynika to ze wzrostu sił działających w cięgnach przy szerszym rozwarciu układu.
Jeżeli rzeczywisty kąt wynosi na przykład 50°, nie wolno korzystać z wartości przewidzianej dla zakresu do 45°. Należy wybrać niższe DOR, przypisane do przedziału powyżej 45° do 60°.
Szczegółowe wartości dla poszczególnych średnic i konfiguracji można sprawdzić w tabelach DOR zawiesi łańcuchowych EFMETAL.
Dlaczego nie wolno przekraczać kąta 60°?
EFMETAL wskazuje, że kąt odchylenia cięgien zawiesia łańcuchowego nie może przekraczać 60° od pionu. Po przekroczeniu tej wartości cięgna ustawiają się coraz bardziej poziomo, a działające w nich siły szybko rosną.
Praca przy nadmiernym kącie może powodować:
- przeciążenie łańcucha mimo pozornie niewielkiej masy ładunku,
- przekroczenie DOR haków, złączek lub ogniwa głównego,
- zwiększenie sił bocznych działających na uchwyty transportowe,
- ściskanie lub odkształcanie podnoszonej konstrukcji,
- niestabilne położenie ładunku,
- wysunięcie albo nieprawidłowe ułożenie haka,
- utratę bezpiecznej geometrii całego układu.
Jeżeli planowana konfiguracja wymaga przekroczenia dopuszczalnego kąta, nie należy wybierać mocniejszego łańcucha i pozostawiać geometrii bez zmian. Najpierw trzeba przeprojektować sposób podwieszenia.
Co zrobić, gdy kąt cięgien jest zbyt duży?
Duży kąt wynika zwykle ze znacznego rozstawu punktów zaczepienia w stosunku do długości cięgien. Można go ograniczyć na kilka sposobów.
Zastosowanie dłuższych cięgien
Wydłużenie cięgien powoduje, że przy tym samym rozstawie punktów zaczepienia ustawiają się one bliżej pionu. Może to poprawić geometrię układu i umożliwić korzystanie z korzystniejszego zakresu tabeli DOR.
Przed zastosowaniem dłuższego zawiesia trzeba jednak sprawdzić dostępną wysokość roboczą. W hali, pod suwnicą lub w niewielkiej przestrzeni może zabraknąć miejsca na bezpieczne uniesienie ładunku.
Zastosowanie trawersy
Trawersa umożliwia prowadzenie cięgien w bardziej pionowym układzie nawet wtedy, gdy punkty zaczepienia znajdują się daleko od siebie. Pomaga także ograniczyć siły poziome ściskające podnoszoną konstrukcję.
Rozwiązanie to często sprawdza się przy:
- długich belkach,
- profilach i rurach,
- prefabrykatach,
- zbiornikach,
- maszynach o szerokim rozstawie uchwytów,
- ładunkach podatnych na odkształcenie.
Trawersę oraz współpracujące z nią zawiesia należy dobrać jako jeden układ. Trzeba uwzględnić masę własną trawersy, jej DOR, położenie punktów podwieszenia i wysokość całego zestawu.
Zmiana punktów zaczepienia
Jeżeli konstrukcja ładunku na to pozwala, można rozważyć zastosowanie punktów zaczepienia położonych bliżej środka ciężkości. Nie wolno jednak wybierać przypadkowych otworów ani elementów konstrukcyjnych, które nie zostały przewidziane do podnoszenia.
Każdy punkt transportowy powinien mieć potwierdzoną nośność i umożliwiać właściwe ułożenie haka albo elementu łączącego.
Jak zmierzyć kąt cięgna?
Kąt należy ustalić dla rzeczywistej konfiguracji zawiesia po napięciu cięgien. Sam wygląd luźno ułożonego zestawu nie daje wiarygodnej informacji o geometrii podczas podnoszenia.
W praktyce kąt można określić na podstawie:
- rysunku technicznego ładunku,
- rozstawu punktów zaczepienia,
- roboczej długości cięgien,
- pomiaru wykonanego odpowiednim kątomierzem,
- schematu przygotowanego podczas doboru zawiesia.
Przy symetrycznym zawiesiu dwucięgnowym można analizować połowę rozstawu punktów zaczepienia oraz wysokość od punktu zaczepienia do ogniwa głównego. W zastosowaniach przemysłowych podstawą decyzji powinny pozostać jednak dokumentacja, tabele producenta i prawidłowo określona geometria.
Nie należy szacować kąta „na oko”, zwłaszcza gdy układ znajduje się blisko granicy 45° albo 60°. Nawet pozornie niewielka różnica może oznaczać konieczność przejścia do innej kolumny tabeli DOR.
Jak długość cięgien wpływa na ich kąt?
Długość robocza zawiesia i rozstaw punktów zaczepienia są ze sobą bezpośrednio powiązane. Przy niezmienionej szerokości ładunku:
- krótsze cięgna tworzą większy kąt odchylenia od pionu,
- dłuższe cięgna pracują bardziej pionowo,
- zmiana długości wpływa na całkowitą wysokość zestawu,
- różne długości cięgien mogą zmienić położenie ładunku.
Nie należy skracać łańcucha przez wiązanie, skręcanie ani zaczepianie ogniw w przypadkowym miejscu. Do regulacji służą odpowiednie haki skracające i elementy kompatybilne z konkretnym systemem zawiesia.
W ofercie EFMETAL znajduje się osprzęt do lin i zawiesi, obejmujący między innymi haki, szakle, ogniwa oraz złączki. Wszystkie komponenty muszą odpowiadać klasie łańcucha i DOR całego zestawu.
Kąt cięgien w zawiesiu dwucięgnowym
W zawiesiu dwucięgnowym oba odcinki powinny pracować w przewidywalnej geometrii i przenosić obciążenie w sposób zgodny z tabelą DOR.
Przed podnoszeniem należy sprawdzić:
- czy punkty zaczepienia znajdują się po przeciwnych stronach środka ciężkości,
- czy oba cięgna mają odpowiednią długość,
- czy kąt każdego cięgna mieści się w tym samym zakresie,
- czy haki są obciążone w prawidłowym kierunku,
- czy ładunek nie przechyli się po oderwaniu od podłoża.
Nie należy samodzielnie dzielić masy ładunku przez dwa. Siła działająca w każdym cięgnie zależy również od jego kąta oraz położenia środka ciężkości.
Kąt cięgien w zawiesiu trzy- i czterocięgnowym
W zawiesiach wielocięgnowych analiza staje się bardziej złożona, ponieważ poszczególne odcinki mogą pracować pod różnymi kątami i przejmować nierówną część ciężaru.
EFMETAL wskazuje, że w przypadku zawiesia czterocięgnowego przy obliczeniach należy przyjmować trzy pracujące cięgna. Wynika to z faktu, że tolerancje długości oraz geometria ładunku nie gwarantują równomiernego napięcia wszystkich czterech odcinków.
Równomierny rozkład obciążenia mogą zaburzyć:
- różnice długości poszczególnych cięgien,
- nierówne położenie punktów transportowych,
- przesunięty środek ciężkości,
- odkształcenie podnoszonego elementu,
- różne kąty pracy w poszczególnych płaszczyznach,
- niedokładne wykonanie uchwytów transportowych.
Nie należy zakładać, że zastosowanie czterech cięgien automatycznie zwiększy udźwig proporcjonalnie do ich liczby.
Jak położenie środka ciężkości zmienia obciążenie cięgien?
Tabele DOR często odnoszą się do układu, w którym ładunek jest stabilny, a obciążenie rozkłada się w przewidywalny sposób. Jeżeli środek ciężkości znajduje się bliżej jednego z punktów zaczepienia, część cięgien może przejąć większą siłę.
W takim układzie nawet identyczny kąt geometryczny nie gwarantuje równego obciążenia wszystkich odcinków.
Przed doborem zawiesia trzeba ustalić:
- rzeczywiste położenie środka ciężkości,
- masę całego podnoszonego zestawu,
- rozstaw i wysokość punktów zaczepienia,
- kierunek możliwego przechylenia ładunku,
- obciążenie przypadające na poszczególne punkty transportowe.
Szczegółowy proces analizy opisujemy w poradniku jak dobrać zawiesie łańcuchowe do ciężaru i rodzaju ładunku.
Kąt cięgien a sposób zaczepienia ładunku
Na rzeczywiste obciążenie zawiesia wpływa nie tylko geometria, ale również sposób połączenia łańcucha z transportowanym elementem.
Zaczepienie bezpośrednie
Przy zaczepieniu bezpośrednim haki łączy się z przeznaczonymi do podnoszenia uchwytami lub punktami transportowymi. Obciążenie powinno działać w osi haka i w jego części przewidzianej do przenoszenia siły.
Należy unikać obciążania czubka haka, jego bocznej powierzchni oraz opierania elementu o zapadkę zabezpieczającą.
Obwiązanie ładunku
Przy obwiązaniu łańcuch otacza podnoszony element i zaciska się podczas napinania. Taka konfiguracja może zmieniać DOR oraz sposób, w jaki siły działają na ładunek.
Trzeba uwzględnić także:
- nacisk łańcucha na powierzchnię,
- promień krawędzi,
- możliwość przesuwania się zawiesia,
- położenie elementu zaciskającego,
- współczynnik redukcyjny wskazany w dokumentacji.
Układ koszowy
W układzie koszowym ładunek opiera się na odcinku zawiesia prowadzonym pod spodem. O bezpieczeństwie decyduje nie tylko DOR, ale również stabilność elementu i możliwość jego wysunięcia.
Wartości przewidziane dla układu koszowego można stosować tylko wtedy, gdy rzeczywista konfiguracja odpowiada schematowi przedstawionemu w tabeli producenta.
Jak kąt wpływa na punkty zaczepienia?
Rozchodzące się cięgna nie tylko zwiększają napięcie w łańcuchach, ale również wprowadzają poziome składowe siły działające na uchwyty transportowe.
Może to powodować:
- obciążenie punktów w kierunku innym niż projektowany,
- ściskanie ścian lub boków podnoszonego elementu,
- zginanie uchwytów,
- nierównomierną pracę śrub i punktów obrotowych,
- przechylenie lub odkształcenie konstrukcji.
Punkt zaczepienia musi być przystosowany nie tylko do masy ładunku, lecz również do rzeczywistego kierunku działania siły. Nie każdy uchwyt zaprojektowany do obciążenia pionowego może bezpiecznie przenosić znaczne obciążenie boczne.
Kąt cięgien a delikatne i podatne na odkształcenie ładunki
Duży kąt może powodować ściskanie boków podnoszonego elementu. Ma to szczególne znaczenie przy:
- cienkościennych zbiornikach,
- konstrukcjach ramowych,
- profilach podatnych na ugięcie,
- opakowaniach i skrzyniach,
- elementach o delikatnej powierzchni,
- ładunkach długich i wiotkich.
W takich przypadkach korzystniejsza może być trawersa lub inny sposób rozmieszczenia punktów podnoszenia. Przy powierzchniach podatnych na zarysowania warto rozważyć również zawiesia pasowe, o ile odpowiadają masie, kształtowi i warunkom pracy.
Czy można samodzielnie obliczyć obciążenie cięgien?
Zależności geometryczne pomagają zrozumieć, dlaczego napięcie rośnie wraz ze zwiększaniem kąta. Nie powinny jednak zastępować tabel producenta ani dokumentacji kompletnego zawiesia.
Prosty model obliczeniowy może nie uwzględnić:
- nierównomiernego rozkładu masy,
- sposobu zaczepienia,
- współczynników redukcyjnych,
- klasy haków, ogniw i złączek,
- temperatury pracy,
- zużycia elementów,
- obciążenia dynamicznego,
- ograniczeń wskazanych w dokumentacji produktu.
Podstawą doboru powinny być aktualne tabele DOR i oznaczenia kompletnego zestawu. Więcej informacji o ich interpretacji znajduje się w artykule DOR zawiesia łańcuchowego: jak czytać tabele udźwigu.
Najczęstsze błędy związane z kątem cięgien
Szacowanie kąta na oko
Ocena wizualna może być niedokładna, szczególnie w pobliżu granicy pomiędzy zakresami tabeli. Kąt należy ustalić na podstawie rzeczywistej geometrii układu.
Pomylenie pełnego kąta z kątem od pionu
Pełny kąt pomiędzy dwoma cięgnami nie jest tym samym co odchylenie pojedynczego cięgna od pionu. Trzeba zawsze sprawdzić schemat producenta.
Odczytanie DOR dla korzystniejszego zakresu
Jeżeli rzeczywisty kąt przekracza 45°, nie wolno korzystać z wartości przewidzianej dla zakresu do 45°.
Przekroczenie kąta 60°
Przekroczenie maksymalnego dopuszczalnego kąta wyprowadza zawiesie poza warunki opisane w tabeli. Nie można tego kompensować przypadkowym zwiększeniem średnicy łańcucha.
Założenie równego obciążenia wszystkich cięgien
Środek ciężkości, tolerancje długości i nierówne punkty zaczepienia mogą powodować, że poszczególne cięgna przenoszą różne siły.
Zmiana długości bez ponownego sprawdzenia DOR
Skrócenie lub wydłużenie cięgien zmienia ich kąt, wysokość zestawu i rozkład obciążenia. Po regulacji trzeba ponownie ocenić całą konfigurację.
Pomijanie nośności osprzętu
DOR zawiesia ogranicza jego najsłabszy element. Haki, ogniwo główne, złączki i szakle muszą odpowiadać klasie oraz rzeczywistym siłom występującym w układzie.
Jak sprawdzić układ przed podnoszeniem?
Przed rozpoczęciem właściwej operacji należy ostrożnie napiąć zawiesie i wykonać próbne uniesienie na niewielką wysokość.
Podczas próby trzeba sprawdzić:
- czy wszystkie wymagane cięgna naprężyły się prawidłowo,
- czy haki pozostają właściwie ułożone,
- czy ładunek zachowuje stabilne położenie,
- czy żadne cięgno nie jest skręcone,
- czy punkty zaczepienia nie odkształcają się,
- czy kąt pracy odpowiada przyjętej konfiguracji,
- czy ładunek nie przechyla się w stronę przesuniętego środka ciężkości.
Jeżeli układ zachowuje się inaczej, niż przewidywano, należy opuścić ładunek i ponownie przeanalizować sposób podwieszenia.
Jakie dane przekazać przy zamówieniu zawiesia?
Aby producent mógł dobrać długość cięgien, ich liczbę oraz odpowiednie DOR, warto przekazać komplet informacji o ładunku i dostępnej przestrzeni roboczej.
Najważniejsze dane to:
- całkowita masa ładunku,
- wymiary podnoszonego elementu,
- rozstaw punktów zaczepienia,
- położenie środka ciężkości,
- liczba i rodzaj uchwytów transportowych,
- wymagana wysokość robocza zestawu,
- przewidywana długość cięgien,
- planowany kąt pracy,
- rodzaj haków, ogniw lub szakli,
- temperatura i środowisko pracy,
- częstotliwość wykonywania operacji,
- rysunek techniczny albo zdjęcie ładunku.
Dokładny rysunek z rozmieszczeniem punktów zaczepienia pozwala uniknąć sytuacji, w której zamówione zawiesie ma odpowiednią nośność nominalną, ale tworzy niewłaściwy kąt podczas rzeczywistej pracy.
Kontrola zawiesia przed użyciem
Właściwy kąt i prawidłowo odczytane DOR nie wystarczą, jeżeli zawiesie ma uszkodzenia albo nieczytelne oznaczenia.
Przed każdą pracą należy sprawdzić między innymi:
- stan ogniw łańcucha,
- brak pęknięć, nacięć i odkształceń,
- stan haków i zapadek zabezpieczających,
- kompletność złączek,
- stan ogniwa głównego,
- czytelność tabliczki identyfikacyjnej,
- zgodność konfiguracji z dokumentacją,
- brak skręcenia i zaplątania cięgien.
EFMETAL świadczy również usługi związane z kontrolą i oceną stanu technicznego lin oraz zawiesi. Informacje o zakresie doradztwa można znaleźć na stronie doboru i kontroli lin oraz zawiesi.
Jak kąt cięgien wpływa na udźwig – szybka checklista
- Ustal masę całego podnoszonego zestawu.
- Sprawdź położenie środka ciężkości.
- Zmierz rozstaw punktów zaczepienia.
- Ustal roboczą długość cięgien.
- Określ kąt każdego cięgna względem pionu.
- Nie myl go z pełnym kątem rozwarcia.
- Wybierz właściwy zakres w tabeli DOR.
- Nie przekraczaj dopuszczalnego kąta 60°.
- Sprawdź nośność haków, ogniw i złączek.
- Uwzględnij sposób zaczepienia ładunku.
- W przypadku czterech cięgien przyjmij zasady określone przez producenta.
- Wykonaj próbne uniesienie przed rozpoczęciem transportu.
Podsumowanie
Kąt cięgien ma bezpośredni wpływ na siły działające w zawiesiu łańcuchowym. Im bardziej cięgna odchylają się od pionu, tym większe napięcie występuje w każdym z nich i tym niższe staje się dopuszczalne obciążenie robocze całego zestawu.
Przy doborze należy pamiętać, że:
- kąt pojedynczego cięgna nie jest tym samym co pełny kąt rozwarcia,
- dla zakresu powyżej 45° obowiązuje niższe DOR,
- kąt odchylenia cięgien nie może przekraczać 60°,
- większy kąt zwiększa również siły poziome działające na ładunek,
- długość cięgien i rozstaw punktów zaczepienia tworzą wspólną geometrię,
- przy zawiesiu czterocięgnowym nie zakłada się równomiernej pracy wszystkich czterech odcinków,
- DOR zestawu ogranicza jego najsłabszy komponent.
EFMETAL produkuje zawiesia łańcuchowe klasy 8 i 10 w konfiguracjach dopasowanych do masy, wymiarów oraz sposobu podnoszenia ładunku. Odpowiednio dobrana długość cięgien pozwala uzyskać właściwą geometrię i bezpiecznie wykorzystać parametry zestawu.
Potrzebujesz pomocy w ustaleniu kąta pracy lub długości zawiesia? Prześlij masę ładunku, rozstaw punktów zaczepienia, dostępną wysokość roboczą oraz rysunek konstrukcji. Na tej podstawie łatwiej dobrać właściwą konfigurację.
Skontaktuj się z EFMETAL i zapytaj o dobór zawiesia łańcuchowego.
FAQ – kąt cięgien zawiesia łańcuchowego
Jak kąt cięgien wpływa na udźwig zawiesia?
Im bardziej cięgna odchylają się od pionu, tym większa siła działa w każdym z nich. Wraz ze wzrostem kąta maleje dopuszczalne obciążenie robocze całego zawiesia.
Jaki jest maksymalny kąt cięgien zawiesia łańcuchowego?
Dla zawiesi łańcuchowych opisanych przez EFMETAL kąt odchylenia pojedynczego cięgna od pionu nie może przekraczać 60°. Zawsze należy korzystać z dokumentacji konkretnego zestawu.
Czy kąt 60° oznacza pełny kąt pomiędzy cięgnami?
Nie zawsze. W tabelach może chodzić o odchylenie pojedynczego cięgna od pionu. Przy dwóch symetrycznych cięgnach odchylonych po 60° pełny kąt pomiędzy nimi wynosi 120°. Należy sprawdzić schemat producenta.
Dlaczego DOR jest niższe przy kącie powyżej 45°?
Przy większym odchyleniu od pionu rośnie napięcie w cięgnach oraz pozioma siła działająca na punkty zaczepienia. Dlatego tabela przewiduje niższe DOR dla zakresu powyżej 45° do 60°.
Czy można oszacować kąt na oko?
Nie jest to zalecane, szczególnie w pobliżu granicy zakresów tabeli. Kąt należy określić na podstawie wymiarów układu, dokumentacji albo odpowiedniego pomiaru.
Jak zmniejszyć kąt cięgien?
Można rozważyć zastosowanie dłuższych cięgien, trawersy albo innych prawidłowo zaprojektowanych punktów zaczepienia. Każda zmiana wymaga ponownego sprawdzenia DOR i wysokości całego układu.
Czy dłuższe cięgna zawsze są lepsze?
Dłuższe cięgna mogą zmniejszyć kąt odchylenia, ale zwiększają wysokość zestawu. W miejscu o ograniczonej przestrzeni mogą utrudniać bezpieczne uniesienie ładunku.
Czy cztery cięgna przenoszą ciężar równomiernie?
Nie należy tego zakładać. EFMETAL wskazuje, że przy obliczeniach dla zawiesia czterocięgnowego przyjmuje się trzy pracujące cięgna.
Czy większa średnica łańcucha pozwala przekroczyć kąt 60°?
Nie. Zwiększenie średnicy nie zmienia maksymalnej dopuszczalnej geometrii określonej przez producenta. Jeżeli kąt jest zbyt duży, należy przeprojektować układ podnoszenia.
Czy po skróceniu cięgien trzeba ponownie sprawdzić DOR?
Tak. Skrócenie zmienia kąt pracy, wysokość zestawu i rozkład obciążenia. Po każdej zmianie konfiguracji trzeba ponownie ocenić tabelę DOR.
Czy kąt wpływa także na ładunek?
Tak. Rozchodzące się cięgna wprowadzają poziome siły, które mogą ściskać, zginać lub odkształcać podnoszony element oraz obciążać bocznie jego uchwyty transportowe.